เข้าสู่ระบบ
Username ::  
Password ::  

ลืมรหัสผ่าน / สมัครสมาชิก

 ข้อมูลสมุนไพร

มะแว้งต้น
ชื่อวิทยาศาสตร์ :  Solanum indicum  L.
ชื่อสามัญ : -
วงศ์ :  SOLANACEAE
ชื่ออื่น: มะแคว้ง มะแคว้งขม มะแคว้งคม มะแคว้งดำ (ภาคเหนือ) แว้งคม (สงขลา, สุราษฎร์ธานี) สะกั้งแค (กะเหรี่ยง-แม่ฮ่องสอน) หมากแฮ้งคง (เงี้ยว-แม่ฮ่องสอน)
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ : 
ไม้พุ่ม สูง 1-1.5 เมตร เปลือกต้นเรียบสีน้ำตาล ยอดอ่อนและต้นอ่อนมีขนสีขาว ใบ เป็นใบเดี่ยว ออกเรียงสลับ รูปไข่หรือขอบขนาน กว้าง 4-10 ซม. ยาว 6-12 ซม. ปลายใบและโคนใบมน ขอบใบหยักเว้า แผ่นใบสีเขียว มีขนนุ่ม ก้านใบยาว ดอก ออกเป็นช่อตามกิ่งหรือซอกใบ ดอกย่อยมี 5-10 ดอก ดอกสีม่วง กลีบเลี้ยงเชื่อมติดกัน ปลายแยกเป็น 5 แฉกแหลม ด้านนอกมีขน กลีบดอกมี 5 กลีบ รูปไข่ ปลายแหลม เกสรเพศผู้สีเหลือง ติดกันเป็นรูปกรวย ผล รูปทรงกลม ขนาด 1 ซม. ผิวเรียบ ผลดิบสีเขียวไม่มีลาย ผลสุกสีส้ม เมล็ดแบนจำนวนมาก ส่วนที่ใช้ : ราก ทั้งต้น ใบ ผล
สรรพคุณ : 
ราก - แก้เสมหะ น้ำลายเหนียว แก้ไอ แก้ไข้สันนิบาต แก้โลหิตออกทางทวารหนัก ทวารเบา ทั้งต้น - แก้โลหิตออกทางทวารหนัก ทวารเบา ใบ - บำรุงธาตุ แก้วัณโรค แก้ไอ ผล - บำรุงน้ำดี รักษาโรคเบาหวาน แก้ไอ แก้เสมหะ แก้น้ำลายเหนียว แก้คอแห้ง ขับปัสสาวะ รักษาโรคทางไต และกระเพาะปัสสาวะ แก้โลหิตออกทางทวารหนัก ทวารเบา วิธีและปริมาณที่ใช้ : ใช้เป็นยาขมเจริญอาหาร แก้ไอ และแก้โรคหอบหืด ใช้มะแว้งต้น ผลแก่ ในเด็ก ใช้ 2-3 ผล ใช้เป็นน้ำกระสายยา กวาดแก้ไอ ขับเสมหะ ผู้ใหญ่ ใช้ 10-20 ผล รับประทาน เคี้ยว แล้วกลืนทั้งน้ำและเนื้อ รับประทานบ่อยๆ จนกว่าอาการจะดีขึ้น ใช้ลดน้ำตาลในเลือด รักษาเบาหวาน ใช้มะแว้งต้นโตเต็มที่ 10-20 ผล รับประทานเป็นอาหารกับน้ำพริก สารเคมี : สาร Solasodine จะพบได้ในส่วน ผล ใบ และต้น นอกจากนี้ในใบและผลยังพบ Solanine Solanidine Beta-sitosterol และ Diogenin คุณค่าทางด้านอาหาร : ลูกมะแว้งต้น ใช้เป็นผักได้ แต่นิยมน้อยกว่ามะแว้งเครือ ลูกมะแว้งต้นมีวิตามินเอ ค่อนข้างสูง
รากและผลมีรสขมเปรี้ยว เป็นยาเย็น มีพิษเล็กน้อย ช่วยทำให้เจริญอาหาร (ราก ผล)ส่วนใบก็มีสรรพคุณบำรุงธาตุเช่นกัน
ใช้เป็นยาบำรุงธาตุในร่างกาย (ราก ใบ ผล)
ผลสุกและผลดิบมีรสขื่นเปรี้ยว ช่วยแก้โรคเบาหวาน ช่วยลดระดับน้ำตาลในเลือดได้บ้าง ด้วยการใช้ผลมะแว้งต้นโตเต็มที่ประมาณ 10-20 ผล นำมารับประทานเป็นอาหารกับน้ำพริก
ช่วยแก้อาการปวดศีรษะ แก้ปวดฟัน (ราก ผล)
ช่วยแก้ไซนัส (ราก ผล)
รากและใบช่วยแก้วัณโรค
ช่วยแก้ไข้สารพัดพิษ แก้ไข้เพื่อเสมหะในคอ ส่วนรากมีรสขมขื่นเปรี้ยว เป็นยาแก้ไข้สันนิบาต
สรรพคุณของรากมะแว้งในบางตำราระบุว่าใช้ระงับความร้อน
ตำรายาไทยจะใช้ผลเป็นยาแก้ไอ โดยใช้ได้ทั้งผลแห้งและผลสดประมาณ 5-10 ผล นำมาตำให้แหลก คั้นเอาแต่น้ำผสมกับเกลือเล็กน้อย นำมารับประทาน ส่วนใบและรากก็เป็นยาแก้ไอเช่นกัน (ใบ ราก)
ช่วยขับเสมหะ ด้วยการใช้ผลประมาณ 5-10 ผลนำมาตำให้แหลก คั้นเอาแต่น้ำผสมกับเกลือเล็กน้อย นำมารับประทาน ส่วนรากช่วยกัดเสมหะ ขับเสมหะ
รากและผลมีรสขมขื่นเปรี้ยว ช่วยแก้น้ำลายเหนียว (ราก ผล)
ช่วยแก้คอแห้ง
ช่วยรักษาต่อมทอนซิลอักเสบ ต่อมน้ำเหลืองอักเสบ (ราก ผล)
ช่วยแก้โรคหอบหืด ด้วยการใช้ผลมะแว้งต้นแก่ประมาณ 10-20 ผล นำมาเคี้ยวกลืนทั้งน้ำและเนื้อ โดยให้รับประทานบ่อย ๆ จนกว่าอาการจะดีขึ้น
รากและผลเป็นยาขับลม (ราก ผล)เนื้อไม้ช่วยแก้อาการจุกเสียดแน่น แก้ท้องอืดท้องเฟ้อ ช่วยขับลม
ช่วยแก้อาการปวดกระเพาะ (ราก ผล)
ช่วยแก้ผิดสำแดง
เนื้อไม้เป็นยาขับพยาธิ
รากและผลช่วยขับปัสสาวะ (ราก ผล)
ผลช่วยละลายก้อนนิ่ว
ราก ผล และทั้งต้นช่วยแก้โลหิตออกทางทวารหนัก ทวารเบา (ราก ผล ทั้งต้น)
ช่วยรักษาโรคทางไตและกระเพาะปัสสาวะ
ช่วยบำรุงน้ำดี (ราก ผล)
ช่วยรักษามะเร็งเพลิง
ช่วยแก้คัน
ช่วยแก้ฟกช้ำดำเขียว ปวดบวมอักเสบ (ราก ผล)
ราก - แก้เสมหะ น้ำลายเหนียว แก้ไอ แก้ไข้สันนิบาต แก้โลหิตออกทางทวารหนัก ทวารเบา ทั้งต้น - แก้โลหิตออกทางทวารหนัก ทวารเบา ใบ - บำรุงธาตุ แก้วัณโรค แก้ไอ ผล - บำรุงน้ำดี รักษาโรคเบาหวาน แก้ไอ แก้เสมหะ แก้น้ำลายเหนียว แก้คอแห้ง ขับปัสสาวะ รักษาโรคทางไต และกระเพาะปัสสาวะ แก้โลหิตออกทางทวารหนัก ทวารเบา วิธีและปริมาณที่ใช้ : ใช้เป็นยาขมเจริญอาหาร แก้ไอ และแก้โรคหอบหืด ใช้มะแว้งต้น ผลแก่ ในเด็ก ใช้ 2-3 ผล ใช้เป็นน้ำกระสายยา กวาดแก้ไอ ขับเสมหะ ผู้ใหญ่ ใช้ 10-20 ผล รับประทาน เคี้ยว แล้วกลืนทั้งน้ำและเนื้อ รับประทานบ่อยๆ จนกว่าอาการจะดีขึ้น ใช้ลดน้ำตาลในเลือด รักษาเบาหวาน ใช้มะแว้งต้นโตเต็มที่ 10-20 ผล รับประทานเป็นอาหารกับน้ำพริก สารเคมี : สาร Solasodine จะพบได้ในส่วน ผล ใบ และต้น นอกจากนี้ในใบและผลยังพบ Solanine Solanidine Beta-sitosterol และ Diogenin คุณค่าทางด้านอาหาร : ลูกมะแว้งต้น ใช้เป็นผักได้ แต่นิยมน้อยกว่ามะแว้งเครือ ลูกมะแว้งต้นมีวิตามินเอ ค่อนข้างสูง
รากและผลมีรสขมเปรี้ยว เป็นยาเย็น มีพิษเล็กน้อย ช่วยทำให้เจริญอาหาร (ราก ผล)ส่วนใบก็มีสรรพคุณบำรุงธาตุเช่นกัน
ใช้เป็นยาบำรุงธาตุในร่างกาย (ราก ใบ ผล)
ผลสุกและผลดิบมีรสขื่นเปรี้ยว ช่วยแก้โรคเบาหวาน ช่วยลดระดับน้ำตาลในเลือดได้บ้าง ด้วยการใช้ผลมะแว้งต้นโตเต็มที่ประมาณ 10-20 ผล นำมารับประทานเป็นอาหารกับน้ำพริก
ช่วยแก้อาการปวดศีรษะ แก้ปวดฟัน (ราก ผล)
ช่วยแก้ไซนัส (ราก ผล)
รากและใบช่วยแก้วัณโรค
ช่วยแก้ไข้สารพัดพิษ แก้ไข้เพื่อเสมหะในคอ ส่วนรากมีรสขมขื่นเปรี้ยว เป็นยาแก้ไข้สันนิบาต
สรรพคุณของรากมะแว้งในบางตำราระบุว่าใช้ระงับความร้อน
ตำรายาไทยจะใช้ผลเป็นยาแก้ไอ โดยใช้ได้ทั้งผลแห้งและผลสดประมาณ 5-10 ผล นำมาตำให้แหลก คั้นเอาแต่น้ำผสมกับเกลือเล็กน้อย นำมารับประทาน ส่วนใบและรากก็เป็นยาแก้ไอเช่นกัน (ใบ ราก)
ช่วยขับเสมหะ ด้วยการใช้ผลประมาณ 5-10 ผลนำมาตำให้แหลก คั้นเอาแต่น้ำผสมกับเกลือเล็กน้อย นำมารับประทาน ส่วนรากช่วยกัดเสมหะ ขับเสมหะ
รากและผลมีรสขมขื่นเปรี้ยว ช่วยแก้น้ำลายเหนียว (ราก ผล)
ช่วยแก้คอแห้ง
ช่วยรักษาต่อมทอนซิลอักเสบ ต่อมน้ำเหลืองอักเสบ (ราก ผล)
ช่วยแก้โรคหอบหืด ด้วยการใช้ผลมะแว้งต้นแก่ประมาณ 10-20 ผล นำมาเคี้ยวกลืนทั้งน้ำและเนื้อ โดยให้รับประทานบ่อย ๆ จนกว่าอาการจะดีขึ้น
รากและผลเป็นยาขับลม (ราก ผล)เนื้อไม้ช่วยแก้อาการจุกเสียดแน่น แก้ท้องอืดท้องเฟ้อ ช่วยขับลม
ช่วยแก้อาการปวดกระเพาะ (ราก ผล)
ช่วยแก้ผิดสำแดง
เนื้อไม้เป็นยาขับพยาธิ
รากและผลช่วยขับปัสสาวะ (ราก ผล)
ผลช่วยละลายก้อนนิ่ว
ราก ผล และทั้งต้นช่วยแก้โลหิตออกทางทวารหนัก ทวารเบา (ราก ผล ทั้งต้น)
ช่วยรักษาโรคทางไตและกระเพาะปัสสาวะ
ช่วยบำรุงน้ำดี (ราก ผล)
ช่วยรักษามะเร็งเพลิง
ช่วยแก้คัน
ช่วยแก้ฟกช้ำดำเขียว ปวดบวมอักเสบ (ราก ผล)
ราก - แก้เสมหะ น้ำลายเหนียว แก้ไอ แก้ไข้สันนิบาต แก้โลหิตออกทางทวารหนัก ทวารเบา ทั้งต้น - แก้โลหิตออกทางทวารหนัก ทวารเบา ใบ - บำรุงธาตุ แก้วัณโรค แก้ไอ ผล - บำรุงน้ำดี รักษาโรคเบาหวาน แก้ไอ แก้เสมหะ แก้น้ำลายเหนียว แก้คอแห้ง ขับปัสสาวะ รักษาโรคทางไต และกระเพาะปัสสาวะ แก้โลหิตออกทางทวารหนัก ทวารเบา วิธีและปริมาณที่ใช้ : ใช้เป็นยาขมเจริญอาหาร แก้ไอ และแก้โรคหอบหืด ใช้มะแว้งต้น ผลแก่ ในเด็ก ใช้ 2-3 ผล ใช้เป็นน้ำกระสายยา กวาดแก้ไอ ขับเสมหะ ผู้ใหญ่ ใช้ 10-20 ผล รับประทาน เคี้ยว แล้วกลืนทั้งน้ำและเนื้อ รับประทานบ่อยๆ จนกว่าอาการจะดีขึ้น ใช้ลดน้ำตาลในเลือด รักษาเบาหวาน ใช้มะแว้งต้นโตเต็มที่ 10-20 ผล รับประทานเป็นอาหารกับน้ำพริก สารเคมี : สาร Solasodine จะพบได้ในส่วน ผล ใบ และต้น นอกจากนี้ในใบและผลยังพบ Solanine Solanidine Beta-sitosterol และ Diogenin คุณค่าทางด้านอาหาร : ลูกมะแว้งต้น ใช้เป็นผักได้ แต่นิยมน้อยกว่ามะแว้งเครือ ลูกมะแว้งต้นมีวิตามินเอ ค่อนข้างสูง
รากและผลมีรสขมเปรี้ยว เป็นยาเย็น มีพิษเล็กน้อย ช่วยทำให้เจริญอาหาร (ราก ผล)ส่วนใบก็มีสรรพคุณบำรุงธาตุเช่นกัน
ใช้เป็นยาบำรุงธาตุในร่างกาย (ราก ใบ ผล)
ผลสุกและผลดิบมีรสขื่นเปรี้ยว ช่วยแก้โรคเบาหวาน ช่วยลดระดับน้ำตาลในเลือดได้บ้าง ด้วยการใช้ผลมะแว้งต้นโตเต็มที่ประมาณ 10-20 ผล นำมารับประทานเป็นอาหารกับน้ำพริก
ช่วยแก้อาการปวดศีรษะ แก้ปวดฟัน (ราก ผล)
ช่วยแก้ไซนัส (ราก ผล)
รากและใบช่วยแก้วัณโรค
ช่วยแก้ไข้สารพัดพิษ แก้ไข้เพื่อเสมหะในคอ ส่วนรากมีรสขมขื่นเปรี้ยว เป็นยาแก้ไข้สันนิบาต
สรรพคุณของรากมะแว้งในบางตำราระบุว่าใช้ระงับความร้อน
ตำรายาไทยจะใช้ผลเป็นยาแก้ไอ โดยใช้ได้ทั้งผลแห้งและผลสดประมาณ 5-10 ผล นำมาตำให้แหลก คั้นเอาแต่น้ำผสมกับเกลือเล็กน้อย นำมารับประทาน ส่วนใบและรากก็เป็นยาแก้ไอเช่นกัน (ใบ ราก)
ช่วยขับเสมหะ ด้วยการใช้ผลประมาณ 5-10 ผลนำมาตำให้แหลก คั้นเอาแต่น้ำผสมกับเกลือเล็กน้อย นำมารับประทาน ส่วนรากช่วยกัดเสมหะ ขับเสมหะ
รากและผลมีรสขมขื่นเปรี้ยว ช่วยแก้น้ำลายเหนียว (ราก ผล)
ช่วยแก้คอแห้ง
ช่วยรักษาต่อมทอนซิลอักเสบ ต่อมน้ำเหลืองอักเสบ (ราก ผล)
ช่วยแก้โรคหอบหืด ด้วยการใช้ผลมะแว้งต้นแก่ประมาณ 10-20 ผล นำมาเคี้ยวกลืนทั้งน้ำและเนื้อ โดยให้รับประทานบ่อย ๆ จนกว่าอาการจะดีขึ้น
รากและผลเป็นยาขับลม (ราก ผล)เนื้อไม้ช่วยแก้อาการจุกเสียดแน่น แก้ท้องอืดท้องเฟ้อ ช่วยขับลม
ช่วยแก้อาการปวดกระเพาะ (ราก ผล)
ช่วยแก้ผิดสำแดง
เนื้อไม้เป็นยาขับพยาธิ
รากและผลช่วยขับปัสสาวะ (ราก ผล)
ผลช่วยละลายก้อนนิ่ว
ราก ผล และทั้งต้นช่วยแก้โลหิตออกทางทวารหนัก ทวารเบา (ราก ผล ทั้งต้น)
ช่วยรักษาโรคทางไตและกระเพาะปัสสาวะ
ช่วยบำรุงน้ำดี (ราก ผล)
ช่วยรักษามะเร็งเพลิง
ช่วยแก้คัน
ช่วยแก้ฟกช้ำดำเขียว ปวดบวมอักเสบ (ราก ผล)
ข้อมูลจาก : http://www.rspg.or.th/plants_data/herbs/
ข้อมูลจาก : http://www.rspg.or.th/plants_data/herbs/
ข้อมูลจาก : http://www.rspg.or.th/plants_data/herbs/