เข้าสู่ระบบ
Username ::  
Password ::  

ลืมรหัสผ่าน / สมัครสมาชิก

 ข้อมูลสมุนไพร

สลอด
ชื่อวิทยาศาสตร์ :  Croton tiglium  L.
ชื่อสามัญ : Purging Croton, Croton Oil Plant
วงศ์ :  EUPHORBIACEAE
ชื่ออื่น: บะกั้ง (แพร่) มะข่าง มะคัง มะตอด หมากทาง หัสคืน (ภาคเหนือ) ลูกผลาญศัตรู สลอดต้น หมากหลอด (ภาคกลาง) หมากยอง (แม่ฮ่องสอน)
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ : 
ไม้พุ่ม สูง 3-6 ม. ต้นเกลี้ยง ใบเดี่ยวรูปไข่ เรียงสลับกัน ปลายใบแหลม ฐานใบกลม ขอบใบหยัก แบบซี่ฟัน มีเส้นใบ 3-5 เส้น ที่ฐานใบมีต่อม 2 ต่อม เนื้อใบบาง ก้านใบเรียวเล็ก ดอกเล็ก ออกเดี่ยว ๆ หรือออกเป็นช่อที่ยอด ใบประดับมีขนาดเล็ก ดอกเพศผู้และดอกเพศเมียอยู่บนต้นเดียวกัน หรืออยู่ต่างต้นกัน ดอกเพศผู้ มีขนรูปดาว กลีบรองกลีบดอก 4-6 กลีบ ปลายกลีบมีขน กลีบดอก 4-6 กลีบ ขอบกลีบมีขน ฐานดอกมีขน และมีต่อมจำนวนเท่ากันและอยู่ตรงข้ามกันกับกลีบรองกลีบดอก เกสรผู้มีจำนวนมาก ก้านเกสรไม่ติดกัน เมื่อดอกยังอ่อนอยู่ ก้านเกสรจะโค้งเข้าข้างใน ดอกเพศเมีย กลีบรองกลีบดอกรูปไข่ มีขนที่โคนกลีบ ไม่มีกลีบดอก หรือถ้ามีก็เล็กมาก รังไข่มี 2-4 ช่อง ผลแก่จัดแห้งและแตก รูปขอบขนานหรือรี กว้าง 1-1.5 ซม. ยาวประมาณ 2 ซม. หน้าตัดรูปสามเหลี่ยมมนๆ เมล็ดรูปขอบขนานแกมรูปรี สีน้ำตาลอ่อน (ลีนา ผู้พัฒนพงศ์, 2530) ส่วนที่ใช้ : ใบ ดอก ผล เมล็ด เปลือก ราก
สรรพคุณ : 
ใบ - แก้ตะมอย แก้ไส้ด้าน ไส้ลาม (กามโรคที่เกิดเนื้อร้ายจากปลายองค์กำเนิดกินลามเข้าไปจนถึงต้นองค์กำเนิด) ดอก - ฆ่าเชื้อโรคกลากเกลื้อน แก้คุดทะราด ผล - แก้ลมอัมพฤกษ์ ดับเดโชธาตุ มีให้เจริญ เมล็ด - เป็นยาถ่ายอย่างแรง ถ่ายร้อนคอ ปวดมวน ก่อนใช้ต้องทำการประสะก่อน (อันตราย) เปลือกต้น - แก้เสมหะอันคั่งค้างอยู่ในอกและลำคอ ราก - แก้โรคเรื้อน ถ่ายเสมหะ ถ่ายโลหิตและลม วิธีการใช้ ส่วนใบ - ก่อนจะนำมาผสมยา ให้นึ่งเสียก่อน เมล็ด - เป็นยาถ่ายอย่างแรง การใช้เมล็ดเป็นยาถ่ายต้องระวังมาก เพราะน้ำมันในมเล็ดสลอดมีพิษร้อนคอ ไข้ปวดมวนและระบายจัด ก่อนใช้ผสมยา ต้องคั่วจนเกรียมให้หมดน้ำมันเสียก่อน อีกวิธีหนึ่งเอาเมล็ดใส่ในข้าวสุกปั้นเป็นก้อนแล้วต้มให้นานๆ จึงใช้ผสมยา อีกวิธีหนึ่งต้องเอาเมล็ดสลอดใส่ปากไหปลาร้า ทิ้งไว้ 3 วัน จึงเอาขึ้นมาตากแห้งใช้ผสมยาได้ เมื่อจะทำยาระบาย ต้องมียาคุมฤทธิ์ไว้ให้ดี มิฉะนั้นจะมีคลื่นเหียน ปวดมวนไชท้องอย่างยิ่ง ฉะนั้น การใช้สลอดนี้ ถ้ายาคุมฤทธิ์ไว้ได้ดีก็จะเป็นยาวิเศษขนานหนึ่ง แต่ถ้าวิธีคุมฤทธิ์ไว้ไม่ดีก็อย่าบังควรใช้เลย ให้ใช้ยาขนานอื่นแทน
ดอกมีรสฝาดเมาเย็น สรรพคุณช่วยดับธาตุไฟไม่ให้กำเริบ และช่วยแก้ลมอัมพฤกษ์ ส่วนผลมีสรรพคุณช่วยแก้ลมอัมพฤกษ์เช่นเดียวกับดอก และมีสรรพคุณช่วยดับเดโชธาตุ ไม่ให้เจริญ
เมล็ดมีสรรพคุณช่วยแก้อาการผิดปกติทางจิตและประสาท
เมล็ดใช้กินยาถ่ายพิษเสมหะและโลหิต
เมล็ดใช้ในปริมาณต่ำผสมกับน้ำขิงสดให้เด็กกินเป็นยาแก้ไอ
เปลือกต้นมีรสเฝื่อน มีสรรพคุณช่วยแก้เสมหะที่ค้างอยู่ในลำคอและในอก
รากมีสรรพคุณช่วยถ่ายเสมหะ ถ่ายโลหิตและลม
น้ำต้มจากเนื้อไม้ถ้าใช้ในปริมาณน้อย นำมากินจะทำให้อาเจียนและขับเหงื่อ
เมล็ดใช้ภายนอกเป็นยาแก้คอตีบ
เมล็ดใช้เป็นยาถ่ายลม ขับลม แก้ท้องอืด ท้องเฟ้อเนื่องจากกระเพาะเย็นชื้นคั่งค้างสะสม
ช่วยขับลมชื้น
รากมีสรรพคุณเป็นยาแก้ปวดท้องเนื่องจากลมชื้น
ช่วยแก้อาการปวดท้อง
เมล็ดมีรสเผ็ดร้อนมัน มีสรรพคุณเป็นยาถ่ายอย่างแรง ในปัจจุบันจัดเป็นพืชมีพิษ เพราะมีฤทธิ์รุนแรงมาก ต้องกำจัดพิษโดยการนำมาเมล็ดมาทุบให้รอบ แล้งต้มกับน้ำนม 2-3 ครั้ง
ช่วยแก้อาการท้องผูกที่ใช้ยาอื่นมาแล้วแต่ไม่ได้ผล
ช่วยแก้ลำไส้อุดตัน
ช่วยแก้ไส้ด้วนไส้ลาม หรือกามโรคที่เกิดเนื้อร้ายจากปลายองค์กำเนิดกินลามเข้าไปจนถึงต้นองค์กำเนิด แต่ก่อนจะนำมาผสมยาให้นึ่งเสียก่อน
ช่วยถ่ายอุจจาระธาตุ
เมล็ดใช้เป็นยาถ่ายพยาธิ ขับพยาธิในลำไส้
ช่วยแก้ท้องมาน อาการบวมน้ำ ส่วนรากนำมาต้มกับน้ำกินก็ช่วยแก้อาการบวมน้ำได้เช่นกัน
รากนำมาต้มกับน้ำกินเป็นยาขับปัสสาวะ แต่ต้องระวังเพราะกินมากจะทำให้แท้งบุตรได้
ช่วยถ่ายน้ำเหลืองเสีย
รากและเมล็ดใช้ภายนอกเป็นยาแก้พิษงู (รากเมล็ด)
เมล็ดใช้ภายนอกเป็นยารักษาโรคผิวหนังกลากเกลื้อน ส่วนดอกมีสรรพคุณเป็นยาแก้กลากเกลื้อน
รากและไส้มีสรรพคุณช่วยแก้โรคเรื้อน (รากและไส้)
ใบมีรสฝาดเมา ใช้ตำพอกแก้ฝีมะตอย
ช่วยรักษาคุดทะราด
ช่วยแก้โรคลมชักบางชนิด
รากใช้เป็นยาแก้อาการฟกช้ำปวดบวม
ช่วยแก้โรคเกาต์
ใบ - แก้ตะมอย แก้ไส้ด้าน ไส้ลาม (กามโรคที่เกิดเนื้อร้ายจากปลายองค์กำเนิดกินลามเข้าไปจนถึงต้นองค์กำเนิด) ดอก - ฆ่าเชื้อโรคกลากเกลื้อน แก้คุดทะราด ผล - แก้ลมอัมพฤกษ์ ดับเดโชธาตุ มีให้เจริญ เมล็ด - เป็นยาถ่ายอย่างแรง ถ่ายร้อนคอ ปวดมวน ก่อนใช้ต้องทำการประสะก่อน (อันตราย) เปลือกต้น - แก้เสมหะอันคั่งค้างอยู่ในอกและลำคอ ราก - แก้โรคเรื้อน ถ่ายเสมหะ ถ่ายโลหิตและลม วิธีการใช้ ส่วนใบ - ก่อนจะนำมาผสมยา ให้นึ่งเสียก่อน เมล็ด - เป็นยาถ่ายอย่างแรง การใช้เมล็ดเป็นยาถ่ายต้องระวังมาก เพราะน้ำมันในมเล็ดสลอดมีพิษร้อนคอ ไข้ปวดมวนและระบายจัด ก่อนใช้ผสมยา ต้องคั่วจนเกรียมให้หมดน้ำมันเสียก่อน อีกวิธีหนึ่งเอาเมล็ดใส่ในข้าวสุกปั้นเป็นก้อนแล้วต้มให้นานๆ จึงใช้ผสมยา อีกวิธีหนึ่งต้องเอาเมล็ดสลอดใส่ปากไหปลาร้า ทิ้งไว้ 3 วัน จึงเอาขึ้นมาตากแห้งใช้ผสมยาได้ เมื่อจะทำยาระบาย ต้องมียาคุมฤทธิ์ไว้ให้ดี มิฉะนั้นจะมีคลื่นเหียน ปวดมวนไชท้องอย่างยิ่ง ฉะนั้น การใช้สลอดนี้ ถ้ายาคุมฤทธิ์ไว้ได้ดีก็จะเป็นยาวิเศษขนานหนึ่ง แต่ถ้าวิธีคุมฤทธิ์ไว้ไม่ดีก็อย่าบังควรใช้เลย ให้ใช้ยาขนานอื่นแทน
ดอกมีรสฝาดเมาเย็น สรรพคุณช่วยดับธาตุไฟไม่ให้กำเริบ และช่วยแก้ลมอัมพฤกษ์ ส่วนผลมีสรรพคุณช่วยแก้ลมอัมพฤกษ์เช่นเดียวกับดอก และมีสรรพคุณช่วยดับเดโชธาตุ ไม่ให้เจริญ
เมล็ดมีสรรพคุณช่วยแก้อาการผิดปกติทางจิตและประสาท
เมล็ดใช้กินยาถ่ายพิษเสมหะและโลหิต
เมล็ดใช้ในปริมาณต่ำผสมกับน้ำขิงสดให้เด็กกินเป็นยาแก้ไอ
เปลือกต้นมีรสเฝื่อน มีสรรพคุณช่วยแก้เสมหะที่ค้างอยู่ในลำคอและในอก
รากมีสรรพคุณช่วยถ่ายเสมหะ ถ่ายโลหิตและลม
น้ำต้มจากเนื้อไม้ถ้าใช้ในปริมาณน้อย นำมากินจะทำให้อาเจียนและขับเหงื่อ
เมล็ดใช้ภายนอกเป็นยาแก้คอตีบ
เมล็ดใช้เป็นยาถ่ายลม ขับลม แก้ท้องอืด ท้องเฟ้อเนื่องจากกระเพาะเย็นชื้นคั่งค้างสะสม
ช่วยขับลมชื้น
รากมีสรรพคุณเป็นยาแก้ปวดท้องเนื่องจากลมชื้น
ช่วยแก้อาการปวดท้อง
เมล็ดมีรสเผ็ดร้อนมัน มีสรรพคุณเป็นยาถ่ายอย่างแรง ในปัจจุบันจัดเป็นพืชมีพิษ เพราะมีฤทธิ์รุนแรงมาก ต้องกำจัดพิษโดยการนำมาเมล็ดมาทุบให้รอบ แล้งต้มกับน้ำนม 2-3 ครั้ง
ช่วยแก้อาการท้องผูกที่ใช้ยาอื่นมาแล้วแต่ไม่ได้ผล
ช่วยแก้ลำไส้อุดตัน
ช่วยแก้ไส้ด้วนไส้ลาม หรือกามโรคที่เกิดเนื้อร้ายจากปลายองค์กำเนิดกินลามเข้าไปจนถึงต้นองค์กำเนิด แต่ก่อนจะนำมาผสมยาให้นึ่งเสียก่อน
ช่วยถ่ายอุจจาระธาตุ
เมล็ดใช้เป็นยาถ่ายพยาธิ ขับพยาธิในลำไส้
ช่วยแก้ท้องมาน อาการบวมน้ำ ส่วนรากนำมาต้มกับน้ำกินก็ช่วยแก้อาการบวมน้ำได้เช่นกัน
รากนำมาต้มกับน้ำกินเป็นยาขับปัสสาวะ แต่ต้องระวังเพราะกินมากจะทำให้แท้งบุตรได้
ช่วยถ่ายน้ำเหลืองเสีย
รากและเมล็ดใช้ภายนอกเป็นยาแก้พิษงู (รากเมล็ด)
เมล็ดใช้ภายนอกเป็นยารักษาโรคผิวหนังกลากเกลื้อน ส่วนดอกมีสรรพคุณเป็นยาแก้กลากเกลื้อน
รากและไส้มีสรรพคุณช่วยแก้โรคเรื้อน (รากและไส้)
ใบมีรสฝาดเมา ใช้ตำพอกแก้ฝีมะตอย
ช่วยรักษาคุดทะราด
ช่วยแก้โรคลมชักบางชนิด
รากใช้เป็นยาแก้อาการฟกช้ำปวดบวม
ช่วยแก้โรคเกาต์
ใบ - แก้ตะมอย แก้ไส้ด้าน ไส้ลาม (กามโรคที่เกิดเนื้อร้ายจากปลายองค์กำเนิดกินลามเข้าไปจนถึงต้นองค์กำเนิด) ดอก - ฆ่าเชื้อโรคกลากเกลื้อน แก้คุดทะราด ผล - แก้ลมอัมพฤกษ์ ดับเดโชธาตุ มีให้เจริญ เมล็ด - เป็นยาถ่ายอย่างแรง ถ่ายร้อนคอ ปวดมวน ก่อนใช้ต้องทำการประสะก่อน (อันตราย) เปลือกต้น - แก้เสมหะอันคั่งค้างอยู่ในอกและลำคอ ราก - แก้โรคเรื้อน ถ่ายเสมหะ ถ่ายโลหิตและลม วิธีการใช้ ส่วนใบ - ก่อนจะนำมาผสมยา ให้นึ่งเสียก่อน เมล็ด - เป็นยาถ่ายอย่างแรง การใช้เมล็ดเป็นยาถ่ายต้องระวังมาก เพราะน้ำมันในมเล็ดสลอดมีพิษร้อนคอ ไข้ปวดมวนและระบายจัด ก่อนใช้ผสมยา ต้องคั่วจนเกรียมให้หมดน้ำมันเสียก่อน อีกวิธีหนึ่งเอาเมล็ดใส่ในข้าวสุกปั้นเป็นก้อนแล้วต้มให้นานๆ จึงใช้ผสมยา อีกวิธีหนึ่งต้องเอาเมล็ดสลอดใส่ปากไหปลาร้า ทิ้งไว้ 3 วัน จึงเอาขึ้นมาตากแห้งใช้ผสมยาได้ เมื่อจะทำยาระบาย ต้องมียาคุมฤทธิ์ไว้ให้ดี มิฉะนั้นจะมีคลื่นเหียน ปวดมวนไชท้องอย่างยิ่ง ฉะนั้น การใช้สลอดนี้ ถ้ายาคุมฤทธิ์ไว้ได้ดีก็จะเป็นยาวิเศษขนานหนึ่ง แต่ถ้าวิธีคุมฤทธิ์ไว้ไม่ดีก็อย่าบังควรใช้เลย ให้ใช้ยาขนานอื่นแทน
ดอกมีรสฝาดเมาเย็น สรรพคุณช่วยดับธาตุไฟไม่ให้กำเริบ และช่วยแก้ลมอัมพฤกษ์ ส่วนผลมีสรรพคุณช่วยแก้ลมอัมพฤกษ์เช่นเดียวกับดอก และมีสรรพคุณช่วยดับเดโชธาตุ ไม่ให้เจริญ
เมล็ดมีสรรพคุณช่วยแก้อาการผิดปกติทางจิตและประสาท
เมล็ดใช้กินยาถ่ายพิษเสมหะและโลหิต
เมล็ดใช้ในปริมาณต่ำผสมกับน้ำขิงสดให้เด็กกินเป็นยาแก้ไอ
เปลือกต้นมีรสเฝื่อน มีสรรพคุณช่วยแก้เสมหะที่ค้างอยู่ในลำคอและในอก
รากมีสรรพคุณช่วยถ่ายเสมหะ ถ่ายโลหิตและลม
น้ำต้มจากเนื้อไม้ถ้าใช้ในปริมาณน้อย นำมากินจะทำให้อาเจียนและขับเหงื่อ
เมล็ดใช้ภายนอกเป็นยาแก้คอตีบ
เมล็ดใช้เป็นยาถ่ายลม ขับลม แก้ท้องอืด ท้องเฟ้อเนื่องจากกระเพาะเย็นชื้นคั่งค้างสะสม
ช่วยขับลมชื้น
รากมีสรรพคุณเป็นยาแก้ปวดท้องเนื่องจากลมชื้น
ช่วยแก้อาการปวดท้อง
เมล็ดมีรสเผ็ดร้อนมัน มีสรรพคุณเป็นยาถ่ายอย่างแรง ในปัจจุบันจัดเป็นพืชมีพิษ เพราะมีฤทธิ์รุนแรงมาก ต้องกำจัดพิษโดยการนำมาเมล็ดมาทุบให้รอบ แล้งต้มกับน้ำนม 2-3 ครั้ง
ช่วยแก้อาการท้องผูกที่ใช้ยาอื่นมาแล้วแต่ไม่ได้ผล
ช่วยแก้ลำไส้อุดตัน
ช่วยแก้ไส้ด้วนไส้ลาม หรือกามโรคที่เกิดเนื้อร้ายจากปลายองค์กำเนิดกินลามเข้าไปจนถึงต้นองค์กำเนิด แต่ก่อนจะนำมาผสมยาให้นึ่งเสียก่อน
ช่วยถ่ายอุจจาระธาตุ
เมล็ดใช้เป็นยาถ่ายพยาธิ ขับพยาธิในลำไส้
ช่วยแก้ท้องมาน อาการบวมน้ำ ส่วนรากนำมาต้มกับน้ำกินก็ช่วยแก้อาการบวมน้ำได้เช่นกัน
รากนำมาต้มกับน้ำกินเป็นยาขับปัสสาวะ แต่ต้องระวังเพราะกินมากจะทำให้แท้งบุตรได้
ช่วยถ่ายน้ำเหลืองเสีย
รากและเมล็ดใช้ภายนอกเป็นยาแก้พิษงู (รากเมล็ด)
เมล็ดใช้ภายนอกเป็นยารักษาโรคผิวหนังกลากเกลื้อน ส่วนดอกมีสรรพคุณเป็นยาแก้กลากเกลื้อน
รากและไส้มีสรรพคุณช่วยแก้โรคเรื้อน (รากและไส้)
ใบมีรสฝาดเมา ใช้ตำพอกแก้ฝีมะตอย
ช่วยรักษาคุดทะราด
ช่วยแก้โรคลมชักบางชนิด
รากใช้เป็นยาแก้อาการฟกช้ำปวดบวม
ช่วยแก้โรคเกาต์
ข้อมูลจาก : http://www.rspg.or.th/plants_data/herbs/
ข้อมูลจาก : http://www.rspg.or.th/plants_data/herbs/
ข้อมูลจาก : http://www.rspg.or.th/plants_data/herbs/